Αρχείο Ετικετών | μποχτσαδέλια

Όταν ήμουν μούτσος… (ναύλος 9ος Λήμνος)

Protected by Copyscape Duplicate Content Detection Tool

Στη Λήμνο βρέθηκα έναν Σεπτέμβρη για λόγους επαγγελματικούς. Η δουλειά που είχα να κάνω θα μου έπαιρνε, βαριά βαριά ένα δίωρο αλλά εγώ είχα μπροστά μου ένα ολόκληρο τριήμερο να το περάσω όπως ήθελα…

Αφού άφησα τα πράγματά μου στο ξενοδοχείο ξεκίνησα να τελειώνω με το επαγγελματικό κομμάτι του ταξιδιού μου. Βλέποντας την παραλία που ήταν μπροστά απ’ το ξενοδοχείο, έβαλα κόπο και συγκρατήθηκα να μην ανέβω να φορέσω το μαγιό μου. Περπατώντας και ρωτώντας για το που έπρεπε να πάω, βγήκα στο λιμανάκι της Μύρινας. Εδώ, όσο κόπο κι αν έβαλα, δε μπόρεσα να μην σταματήσω για έναν καφέ. Αυτή η εικόνα με τα καϊκάκια να κουνιούνται αγγίζοντας το ένα το άλλο, τις φωνές, τους τελευταίους τουρίστες και τα υπέροχα χρώματα μ’ έκαναν να ξεχάσω το λόγο για τον οποίο είχα έρθει. Όταν τον θυμήθηκα και πετάχτηκα όρθια είδα ότι στο τσακ προλάβαινα… και η επόμενη μέρα ήταν Σάββατο!!!

Τελειώνοντας τις υποχρεώσεις μου έτρεξα στο ξενοδοχείο να φορέσω το μαγιό μου και να βουτήξω στην καταγάλανη θάλασσα. Εκεί με βρήκε το σούρουπο. Δεν μου έκανε καρδιά να φύγω. Δεν είχα περάσει στη ζωή μου πιο ήρεμες ώρες απ’ αυτές. Ήταν τόση η πληρότητα που ένιωθα ξαπλωμένη στην παραλία που ούτε το διαμαρτυρόμενο στομάχι μου δε μπορούσε να την χαλάσει. Είχε σκοτεινιάσει για τα καλά όταν μάζεψα τα πράγματά μου και γύρισα στο ξενοδοχείο. Έκανα ένα ντους και , όπως ήμουν με το μπουρνούζι, ξάπλωσα για λίγο και κοιτώντας το φεγγαράκι απ’ την ανοιχτή μπαλκονόπορτα με πήρε ο ύπνος.

Κάποιες αχτίδες ήλιου και το στομάχι μου που γουργούριζε με ξύπνησαν  . Η ώρα ήταν κιόλας εννιά  κι εγώ είχα να φάω πάνω από 24 ώρες.
Πηγαίνοντας για το καφενεδάκι που την προηγουμένη είχα πιει καφέ, η μυρωδιά φρεσκοψημένου ψωμιού με παρέσυρε σ’ έναν φούρνο. Πήρα ένα καρβελάκι και βγήκα στο δρόμο έχοντας αρχίσει ήδη να το τσιμπολογάω. Περπατούσα και μασούλαγα όταν μια ψηλή ξανθιά με σταμάτησε για να με ρωτήσει, με περίεργα αγγλικά, που ήταν ο φούρνος. Έκοψα το μισό καρβέλι και της το έδωσα. Ήταν τόσος ο ενθουσιασμός της που με κάλεσε για καφέ. Με μισό καρβέλι στο χέρι η κάθε μια και μασουλώντας πήγαμε στο καφενεδάκι.

Η κοπελιά ήταν Γερμανίδα και δεν είχε καμία σχέση με τους Γερμανούς που είχα εγώ στο μυαλό μου. Ήταν γλυκιά, ζεστή και είχε απίστευτο χιούμορ. Στην αρχή είχαμε ένα προβληματάκι με τα αγγλικά μας αλλά σε πολύ λίγο είχαμε καταφέρει να συνεννοούμαστε μια χαρά και να ρίχνουμε απίστευτο γέλιο με τα λάθη που κάναμε. Θα ξεχάσω εγώ την “woman god” που της είπα ή το  “non known” που μου είπε εκείνη; Και μακάρι να ήταν μόνον αυτά…!!!

Με το γέλιο και την έντονη προσπάθεια να ξεθάψουμε απ’ το μυαλό μας λέξεις και κανόνες της αγγλικής γλώσσας, πήγε μεσημέρι χωρίς να το καταλάβουμε. Είχε περάσει κι η επήρεια του μισού καρβελιού οπότε σηκωθήκαμε να βρούμε μέρος να φάμε. Ακολουθώντας και πάλι μυρωδιές βρήκαμε ένα εστιατόριο με μια ωραία αυλή. Παραγγείλαμε διάφορα και μαζί με τα φαγητά ήρθε και στρογγυλοκάθισε δίπλα μας ένα κανελί σκυλάκι.

Έτσι γίναμε τρεις και τόσοι μείναμε μέχρι που έφυγα. Μαζί πήγαμε στο κάστρο μαζί πηγαίναμε για μπάνιο, για καφέ, για βόλτα για φαγητό. Πιστός φίλος ο Όλιβερ. Αυτό το όνομα του δώσαμε. Μεταξύ των χαρισμάτων του ο Όλιβερ θα πρέπει να ήταν και πολύ μορφωμένος. Η Όντα του μιλούσε γερμανικά, εγώ του μιλούσα ελληνικά και οι δύο μαζί αγγλικά και τα καταλάβαινε όλα μια χαρά!
Το πιο αστείο που συνέβη με τον Όλιβερ ήταν όταν αποφασίσαμε να βγούμε έξω απ’ τη Μύρινα και χρειάστηκε να πάρουμε λεωφορείο.  Δεν ξέρω αν έμεινε όσες ώρες λείπαμε στη στάση αλλά εμείς εκεί τον βρήκαμε όταν γυρίσαμε!

Η εκδρομή που κάναμε εκτός Μύρινας ήταν στον Μούδρο. Δεν θα μιλήσω για την παραλία γιατί δεν έχω λόγια να περιγράψω αυτήν την ομορφιά. Θα πω όμως για το χωριό και τους δρόμους του. Στο τέλος κάθε δρόμου υπήρχε κτίριο κι όταν έφτανες σ’ αυτό το κτίριο και κοιτούσες το τέλος του επόμενου δρόμου… υπήρχε  άλλο κτίριο. Και πάει λέγοντας. Ήταν έτσι φτιαγμένο, λέει, το χωριό για να κρύβονται οι κάτοικοι από τους Τούρκους. Εντυπωσιακό! Σα λαβύρινθος!
Στην παραλία του Μούδρου, πάνω σ’ ένα βράχο, βίωσα την απόλυτη ηρεμία. Αυτήν την υπέροχη αίσθηση του «έχω τα πάντα, έχω καταφέρει τα πάντα»! Ήταν προφανώς τόσο εμφανές αυτό που ένιωθα που η Όντα δε μου μίλησε για δύο ολόκληρες ώρες. Τόσο όσο έμεινα πάνω στο βράχο, ξαπλωμένη να κοιτάζω τον ουρανό!

Κυριακή βράδυ αποχαιρέτησα τον Όλιβερ και είμαι σίγουρη ότι το κατάλαβε πως βλεπόμαστε για τελευταία φορά. Όταν γύρισα να φύγω κάθισε κάτω με τη μουσούδα ανάμεσα στο δυο του πόδια και τ’ αυτάκια του πεσμένα και με κοιτούσε. Αρκετή ώρα μετά, όταν βγήκα στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου, τον είδα να είναι ακόμη στην ίδια θέση!

Την Όντα την αποχαιρέτησα την Δευτέρα το πρωί στο αεροδρόμιο. Ανταλλάξαμε διευθύνσεις και κρατώντας το λόγο μας αλληλογραφούσαμε για κάμποσα χρόνια. Ξαναβρεθήκαμε όταν σε ένα επαγγελματικό της ταξίδι είχε έρθει στην Αθήνα. Η Όντα ήταν υπάλληλος της Σίμενς αλλά πιστεύω (και ελπίζω) πως δεν είχε καμία σχέση με τις μίζες. Στο τελευταίο της γράμμα μου έλεγε ότι είχε γεννήσει δίδυμα κοριτσάκια. Από κει και μετά χαθήκαμε. “Kisses Oda, where if you are!”

Δευτέρα πρωί, πετώντας πάνω απ’ τη Λήμνο αποχαιρέτησα και τον βράχο μου στον Μούδρο. Του υποσχέθηκα ότι θα γυρίσω αλλά ακόμη δεν έχω κρατήσει την υπόσχεσή μου…

Τα παραδοσιακά φαγητά που δοκίμασα στη Λήμνο δεν ήταν πολλά. Έφαγα έναν απίστευτο κόκορα με χυλοπίτες και αρνί με ρύζι και τυρί. Είναι πολύ φτωχά τα ονόματά τους μπροστά στη νοστιμιά που είχαν.
Φεύγοντας πήρα μαζί μου Βενιζελικά που τα είχα παραγγείλει μάλιστα σε μια κυρία που γνωρίσαμε όταν περιμέναμε το λεωφορείο. Όχι μόνο μου τα έφτιαξε αλλά με τίποτα δεν δεχόταν να της τα πληρώσω.

Βενιζελικά
ΥΛΙΚΑ
1/2 κιλό αμύγδαλα με το φλούδι τους
150-200 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα τριμμένη
1 φλιτζάνι σιρόπι • Κονιάκ •
Για το γλάσο: 350 γρ. βανίλια υποβρύχιο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
: Αλέθουμε τα αμύγδαλα, προσέχοντας να μην γίνουν σκόνη.
Μέσα σε ένα μπολ ρίχνουμε τα αμύγδαλα και προσθέτουμε τη σοκολάτα.
Ανακατεύουμε τα υλικά καλά και στο τέλος ρίχνουμε σιγά – σιγά και το
σιρόπι, ώστε να γίνει μία δεμένη μάζα. Αφού τα ανακατέψουμε καλά
όλα μαζί, βρέχουμε τα χέρια μας με κονιάκ και φτιάχνουμε μπαλάκια
με το μείγμα. Αφήνουμε τα μπαλάκια για 24 ώρες να στεγνώσουν
καλά και τα γλασάρουμε με βανίλια υποβρύχιο που έχουμε ήδη
ζεστάνει. Ρίχνουμε ένα – ένα τα μπαλάκια μέσα στο γλάσο και τα
γυρνάμε να καλυφθούν καλά.
Τα βγάζουμε ένα – ένα και τα ακουμπάμε σε ένα δίσκο.
Τα στολίζουμε με μία λεπτή γραμμή βανίλιας από πάνω.
Αρνί με ρύζι και φρέσκο τυρί (κασπακ’νό)
Αρνί ή κατσίκι στο φούρνο με ρύζι και λιωμένο φρέσκο τυρί από πάνω.
Είναι το Πασχαλινό φαγητό των κατοίκων του Κάσπακα.
ΥΛΙΚΑ
2 κιλά αρνί ή κατσίκι κομμένο μικρές μερίδες
1/2 ποτήρι φυτίνη ή λάδι
Αλατοπίπερο μπόλικο
250 γρ. ρύζι (νυχάκι)
1 κεφαλάκι τυρί φρέσκο (ημέρας ανάλατο)
Νερό όσο χρειαστεί
ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Πλένουμε το αρνί και το κόβουμε σε μερίδες. Το τοποθετούμε
στο ταψί με αρκετό νερό και βούτυρο ή λάδι, το αλατοπιπερώνουμε και το
ψήνουμε για 2-3 ώρες. Στην αρχή το ψήνουμε σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο και μετά ξεσκέπαστο. Σε αυτή τη φάση το γυρίζουμε αρκετές φορές για να ψηθεί πολύ καλά από όλες τις πλευρές. Όταν το κρέας έχει ψηθεί καλά, μετράμε το ζουμί να είναι σε αναλογία: 2 ζουμί 1 ρύζι. Ξαναβάζουμε το ζουμί στο κρέας και προσθέτουμε το ρύζι. Το φουρνίζουμε ξανά και όταν το ρύζι έχει
σχεδόν ψηθεί, κόβουμε το τυρί σε φέτες 1 εκ. περίπου και σχεδόν σκεπάζουμε
με αυτές το φαγητό. Το βάζουμε και πάλι στο φούρνο μέχρι να λιώσει το τυρί και ροδίσει αρκετά.

Κολοκυθόπιτα
Παραδοσιακή πίτα της Λήμνου με κόκκινο κολοκύθι, σταφίδες και κανέλα, τυλιγμένη σε τσουρεκάκια.
ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΓΕΜΙΣΗ
2 κιλά κολοκύθι κόκκινο, ακαθάριστο
1/2 ποτήρι σταφίδες ή και περισσότερες, μαύρες ή μικρές ξανθές
1 κουταλιά περίπου κανέλα
1 κουταλιά ελαιόλαδο για κάθε τσουρεκάκι και για το άλειμμα των ταψιών
4 κουταλιές περίπου ζάχαρη
ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΦΥΛΛΟ:
1 κιλό αλεύρι (μισό σταρένιο – μισό άσπρο)
Αλάτι
1 ποτηράκι ελαιόλαδο
Νερό όσο χρειαστεί
Κορν-φλάουρ για το άνοιγμα των φύλλων
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Από το προηγούμενο βράδυ καθαρίζουμε το κολοκύθι, το τρίβουμε και το βάζουμε, σκεπασμένο με ένα
πιάτο, στο ψυγείο. Την άλλη μέρα ανακατεύουμε το κολοκύθι, την κανέλα, τις σταφίδες και τη ζάχαρη και
τυλίγουμε την πίτα μας με φύλλο που παρασκευάζεται ως εξής: Ανακατεύουμε όλα τα υλικά του φύλλου,
τα ζυμώνουμε πάρα πολύ καλά και τα χωρίζουμε σε μπαλίτσες, 1 για κάθε φύλλο. Σκεπάζουμε τα φύλλα
με μεμβράνη και τα ανοίγουμε ένα-ένα με τη βοήθεια του κορν-φλάουρ.Τοποθετούμε γέμιση στην άκρη
του φύλλου και το τυλίγουμε σαν ένα μακρύ μπαστούνι. Κόβουμε το φύλλο στο σημείο που θέλουμε,
στριφογυρίζουμε ελαφρά το μπαστούνι και στη συνέχεια το τυλίγουμε σαλιγκάρι μονό ή διπλό.
Τοποθετούμε τα τσουρεκάκια σε καλά λαδωμένο και προθερμασμένο ταψί. Όταν το ταψί γεμίσει, καίμε το
λάδι ή το χρησιμοποιούμε ωμό και περιχύνουμε κάθε τσουρεκάκι με 1 κουταλιά, όχι καλά γεμάτη.
Ψήνουμε την πίτα στους 180-200 βαθμούς για 20-30’. Μόλις ξεφουρνίσουμε την πίτα, πετάμε το επιπλέον λάδι και την βγάζουμε απ’ το ταψί.
Κόκορας με φλωμάρια
ΥΛΙΚΑ
1 ½ κιλό κόκορας
½ κιλό φλωμάρια
1 ποτηράκι κρασιού ελαιόλαδο
3 μεγάλες ντομάτες
1 μεγάλο κρεμμύδι
3 σκελίδες σκόρδο
1 κλωνάρι βασιλικό
1 πρέζα θυμάρι
1 φύλλο δάφνη
½ ξυλάκι κανέλλα
2 γαρύφαλλα
Αλάτι  Πιπέρι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι μαζί με τον κόκορα με ελαιόλαδο. Στη συνέχεια ρίχνουμε τη ντομάτα,
προσθέτουμε νερό, τα μπαχαρικά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και την αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά
μέχρι να βράσει ο κόκορας. Αφού βράσει, βγάζουμε τον κόκορα από την κατσαρόλα και ρίχνουμε
τα φλωμάρια για 10’ μέχρι να βράσουν.

Κουκουναρόπιτα
Οι Λημνιοί το καλαμπόκι το λένε κουκ’νάρα και τη συγκεκριμένη γλυκιά πίτα την ονομάζουν κουκ’ναρόπ’τα.
ΥΛΙΚΑ
750 γρ. αλεύρι καλαμποκίσιο
2 κουταλιές σπόρο μάραθου ή γλυκάνισο
1 κουταλιά μπέικιν πάουντερ
1 φλιτζάνι λάδι
1 σφηνάκι κονιάκ
1 ποτήρι πετιμέζι ή μέλι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Βάζουμε σε μια μικρή λεκάνη 4 φλιτζάνια αλεύρι καλαμποκιού μαζί με 2 κουταλιές γλυκάνισο ή σπόρο μάραθου και μια καλή κουταλιά μπέικιν πάουντερ. Ανακατεύουμε τα υλικά
και κάνουμε μια λακκούβα στο κέντρο. Εκεί ρίχνουμε 1 φλιτζάνι λάδι και 1 σφηνάκι κονιάκ.
Ανακατεύουμε και τρίβουμε το μείγμα με τις παλάμες. Προσθέτουμε χλιαρό νερό όσο χρειαστεί, για να γίνει ένα κουρκούτι πηχτό που να μην πέφτει μόνο του από το κουτάλι. Αλείφουμε με λάδι ένα ταψί, το πασπαλίζουμε το με μπόλικο σουσάμι και αδειάζουμε μέσα το μείγμα. Προσέχουμε η ζύμη
να μην σχηματίζει παχύ στρώμα, αλλά περίπου ένα έως ενάμισι δάχτυλο λεπτό. Το ισιώνουμε με βρεγμένο κουτάλι και πασπαλίζουμε με μπόλικο σουσάμι όλη την επιφάνεια.
Ψήνουμε την πίτα στους 175°C σε προθερμασμένο φούρνο. Χρειάζεται 35-45 λεπτά (ανάλογα με το φούρνο). Την βγάζουμε τότε για μια στιγμή από το φούρνο και την περιχύνουμε με 1 ποτήρι πετιμέζι.
Την ξαναβάζουμε στο φούρνο για 5’ μέχρι το πετιμέζι να απορροφηθεί. Αν δεν έχουμε πετιμέζι, περιχύνουμε την κουκ’ναρόπ’τα με 1 ποτήρι ζεστό μέλι. Νηστήσιμο και πολύ ελαφρύ γλυκό.

Καλαμαράκια Γεμιστά
ΥΛΙΚΑ
1.200 γρ. καλαμάρια μετρίου μεγέθους
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά, τριμμένα
½ ποτήρι του νερού κρασί λευκό
1 ποτήρι ρύζι
1 ποτηράκι του κρασιού αμύγδαλα ασπρισμένα και κομμένα στα δύο
3 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο
½ κουταλάκι κανέλα
2 κουταλιές χυμό λεμονιού
1 ποτήρι ελαιόλαδο
1 κουταλιά μαύρες σταφίδες
2 ποτήρια χλιαρό νερό
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Βάζουμε τα καλαμάρια στην κατάψυξη για 10’ για μπορούμε να τα καθαρίσουμε χωρίς να σπάει το μελάνι τους. Καθαρίζουμε τα καλαμάρια από το μελάνι τους, τα μάτια, το στόμα και το κόκαλο. Τα πλένουμε και τα ξεχωρίζουμε από τα ποδαράκια τους για να πιάνονται πιο εύκολα.
Κόβουμε τα ποδαράκια σε μικρά κομμάτια. Στη συνέχεια ασπρίζουμε και κόβουμε στα δυο τα αμύγδαλα.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το μισό λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι. Προσθέτουμε τα κομμένα ποδαράκια,
το κρασί, το ρύζι, το μαϊντανό, την κανέλλα και το αλατοπίπερο. Τα αφήνουμε να πάρουν δυο – τρεις
βράσεις και όταν τα κατεβάσουμε από τη φωτιά προσθέτουμε τα αμύγδαλα και τις σταφίδες.
Γεμίζουμε τα καλαμάρια με το μίγμα. Τα τοποθετούμε σε κατσαρόλα, τα περιχύνουμε με το υπόλοιπο λάδι,
το χυμό λεμονιού, προσθέτουμε χλιαρό νερό και τα βράζουμε σε χαμηλή φωτιά έως ότου μείνουν με μια πηχτή σάλτσα.

Λαγός ή κουνέλι στιφάδο
Λαγός ή κουνέλι κομμένο σε μερίδες, κοκκινιστό με κρεμμυδάκια και διάφορα μπαχαρικά.
Σερβίρεται με πατάτες τηγανιτές, ρύζι ή φλωμάρια.
ΥΛΙΚΑ
1 λαγός ή κουνέλι σε μερίδες
1 ποτήρι ξίδι, ανακατεμένο με 2 ποτήρια νερό για να ξεπλύνουμε το λαγό από το αίμα
1 ποτήρι ελαιόλαδο
1 ποτήρι κρασί λευκό
1 ποτήρι ντομάτα τριμμένη
5 σκελίδες σκόρδο
2 φύλλα δάφνης
1/2 κουταλάκι κύμινο τριμμένο
4 κόκκους μπαχάρι
1/2 κουταλάκι πιπέρι και 2-3 κόκκους πιπεριού
1 κουταλάκι αλάτι
1 κιλό κρεμμύδια μικρά, ξερά, ολόκληρα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Κόβουμε το λαγό ή το κουνέλι σε μερίδες. Τον πλένουμε και τον τοποθετούμε σε
μια λεκάνη με νερό και αρκετό ξίδι. Αυτό μπορεί να γίνει από το προηγούμενο βράδυ ή για λίγες
ώρες. Όταν ο λαγός έχει «ασπρίσει», τον πλένουμε, τον στραγγίζουμε και τον τσιγαρίζουμε στο
λάδι. Τον σβήνουμε με λίγο κρασί, τον σκεπάζουμε και τον αφήνουμε στην κατσαρόλα σε χαμηλή
φωτιά μέχρι να εξατμιστεί το κρασί. Προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα, το σκόρδο, τα μυρωδικά
και αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει.Εν τω μεταξύ έχουμε καθαρίσει τα κρεμμυδάκια και τα έχουμε αφήσει σε νερό για λίγη ώρα για να φύγει η σπιρτάδα τους. Τα στραγγίζουμε καλά, τα
τσιγαρίζουμε ελαφρά σε λίγο λάδι και τα προσθέτουμε στο φαγητό. Τα βράζουμε όλα μαζί σε σιγανή φωτιά μέχρι να μείνει το φαγητό “με το λάδι του”.
Μύδια σαγανάκι
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό μύδια
2 κ. σούπας ελαιόλαδο
2 μέτριες ντομάτες
1 κρεμμύδι
1 πιπεριά
100 γρ. φέτα Καλαθάκι Λήμνου
3 φύλλα μαϊντανό
1 πρέζα θυμάρι
1 ποτηράκι ούζο
Αλάτι  Πιπέρι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι με
ελαιόλαδο, ρίχνουμε τα μύδια να ανοίξουν και
τα σβήνουμε με ούζο. Στη συνέχεια ρίχνουμε
την τριμμένη ντομάτα, αλάτι, πιπέρι, μαϊντανό
και στο τέλος προσθέτουμε τη φέτα καλαθάκι
Λήμνου και αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά για
δύο λεπτά.
Χοιρινό με σέλινο
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό κρέας χοιρινό
100 γρ. Ελαιόλαδο
2 μέτρια κρεμμύδια ξερά, ψιλοκομμένα
½ κιλό σέλινο
Αλατοπίπερο
ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΑΥΓΟΛΕΜΟΝΟ
2 κρόκους αυγών και 1 ασπράδι
½ ποτηράκι χυμό λεμονιού
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Πλένουμε το κρέας καλά , το στραγγίζουμε και το κόβουμε σε μερίδες. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι μέχρι να πάρει ένα ξανθό χρώμα. Προσθέτουμε το κρέας και στη συνέχεια 1 ½ ποτήρι ζεστό νερό. Αφήνουμε το κρέας να σιγοβράσει. Καθαρίζουμε, πλένουμε και κόβουμε το σέλινο σε μεγάλα κομμάτια. Το ζεματάμε για 5-10’, το βγάζουμε από το νερό και το στραγγίζουμε σε τρυπητό. Όταν το κρέας έχει σχεδόν βράσει, προσθέτουμε το σέλινο και το αλατοπίπερο.
Συνεχίζουμε το βράσιμο μέχρι το φαγητό να ψηθεί καλά.
Για το αυγολέμονο χτυπάμε τα αυγά, προσθέτουμε το λεμόνι και
συνεχίζουμε το χτύπημα. Το φαγητό μας πρέπει να έχει αρκετό
ζουμί, αν όχι, προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό. Το κατεβάζουμε
από τη φωτιά, παίρνουμε λίγο-λίγο από το ζουμί του και το
προσθέτουμε στο αυγολέμονο, ανακατεύοντας συνεχώς. Όταν το
αυγολέμονο αποκτήσει την κατάλληλη θερμοκρασία, το προσθέτουμε στο φαγητό και κουνάμε την κατσαρόλα να πάει παντού.