Πα. Οκτ 7th, 2022

Αφιερωμένο σ’ αυτές που μπορούν να τιμήσουν αυτό το κωδικό όνομα: Στην σπείρα μας!

 

Το γκαρσόνι κάθισε παράμερα και τις κοιτούσε! Έτσι όπως τις έβλεπε δεν του φαινόντουσαν να το έχουν σκάσει από κάπου… εξ άλλου ήρθε η καθεμιά μόνη της. Όμως δεν του το έβγαζες απ το μυαλό πως κάτι σκοτεινό και ίσως επικίνδυνο λάμβανε χώρα στο μαγαζί του.

Ή  τρελές ή συμμορία ήταν όλες αυτές.  Ήταν κι αυτά τα ονόματα βρε παιδί μου… μα ονόματα ήταν αυτά; Εκτός απ την κούκλα της κόρης του, δεν είχε ακούσει άλλη γυναίκα να την φωνάζουν Μπάρμπι. Γιατί το Θέο; Ήταν όνομα το Θέο; Κι αν ήταν όνομα γιατί είχε μαζί της και μια που τη φώναζαν άγγελο; Κι όχι μια φορά μόνο. Δύο! Άγγελαγγελο την έλεγαν. Ήταν μήπως  όνομα το Κωστό; Την  άλλη πάλι που την φώναζαν με αντρικό όνομα; Τζόνι! Σαν το ουίσκι. Και κάτσε να δεις πως την φώναξαν την άλλη… α ναι, Πλασματάκι! Ίσως να ήταν η πιο μικρή αυτή ή… χμμμ … τίποτα δεν αποκλείεται… μπορεί να ήταν κι εξωγήινη! Βέβαια για να πει και του στραβού το δίκιο, είχε ακούσει και  δυο-τρία ονόματα νορμάλ. Ένα Τζένη, ένα Ρεβέκκα κι ένα Βάσω τα άκουσε σίγουρα αλλά κι αυτές που τις φώναζαν έτσι δεν πρέπει να ήταν στα καλά τους.  Και κει που είχαν καθίσει κατέφθασε και μια τελευταία που την είπαν Μεναλού. Αυτό πάλι ήταν όνομα ή αυτή… έμενε αλλού;

Ξεφύσηξε.  Φοβόταν τη στιγμή που θα τον φώναζαν για να παραγγείλουν. Έπρεπε και τα γκαρσόνια να παίρνουν ανθυγιεινό επίδομα. Κακώς δεν έπαιρνε μέρος στις απεργίες τόσα χρόνια. Το ορκίστηκε στον εαυτό του πως αν γλίτωνε σήμερα, θα συμμετείχε σε όλες από δω και πέρα!

Μια δυνατή φωνή τον έκανε να αναπηδήσει και να ξεχάσει τις απεργίες…

«Καταρίνα34 τι θα πάρεις?»

Εεεε αυτό ήταν κωδικό όνομα σίγουρα. Ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί του! Ήταν μπροστά σε μια επικίνδυνη σπείρα. Το αστυνομικό δαιμόνιο ξύπνησε μέσα του και πατώντας στις μύτες πήγε και κρύφτηκε πίσω απ’ την κολώνα που ήταν κοντά στο τραπέζι τους.

Αχα! Καμία δεν τον πήρε είδηση και συνέχιζαν να μιλάνε χωρίς να φοβούνται ότι θα γίνουν αντιληπτές. Γέλασε σαρκαστικά μέσα του. Καημενούλες! Όλα θα τα μάθαινε τώρα. Όλα!

Με προσοχή έβγαλε το ένα του μάτι λίγο έξω απ την κολώνα. Τώρα μιλούσε μία για κάτι μονάδες. Τι να ήταν οι μονάδες άραγε; Άνθρωποι; Χημικά;  Όπλα; Χημικά όπλα;

Τον έλουσε κρύος ιδρώτας!

Αυτή που μιλούσε τώρα είχε κωδικό όνομα  Άντς. Κάνανε όμως φασαρία και δε μπορούσε να ακούσει καλά… σκόρπιες κουβέντες έπιανε τώρα. Κάποια μιλούσε σ’ αυτή την Αντς και της έλεγε ότι είναι ακριβή και μια άλλη που είχε δύο ονόματα και για παραπλάνηση της τα είχαν ενώσει και τη φώναζαν Σεβαστιάννα, της έλεγε με έντονο ύφος, «εγώ δεν χάνω με τίποτα»!

Τώρα το έβλεπε πεντακάθαρα! Είχε να κάνει με δύο σπείρες. Η μία πουλούσε μονάδες κι η άλλη τις αγόραζε!

Του κόπηκαν τα πόδια όταν άκουσε να τον φωνάζουν. Έβαλε όση δύναμη είχε για να κρατηθεί όρθιος και να κάνει νόημα στο συνάδελφο του να πάει εκείνος να πάρει την παραγγελία.

Μέσα στην αναμπουμπούλα που έγινε όταν εκείνες έδιναν τις παραγγελίες, μετακινήθηκε σε μέρος πιο ασφαλές. Η διπλή κουρτίνα τον προστάτευε και συγχρόνως μπορούσε και να τις βλέπει και να τις ακούει.

Ήρθαν οι παραγγελίες κι εκείνες άρχισαν πάλι της ύποπτες συζητήσεις.

«Αν εγώ το παράγγελνα αυτό, θα έπαιρνα 5 κιλά», είπε αυτή με το κωδικό όνομα Θέο. Προφανώς λοιπόν μιλούσαν για χημικά. Ή μήπως για ναρκωτικά; Αχχχχ πως δεν το είχε σκεφτεί τόση ώρα. Αυτό ήταν. Ναρκωτικά πουλούσε η κυρία που ήταν ακριβή και η άλλη θα αγόραζε 5 κιλά, αλλά δεν τα αγόρασε γιατί προφανώς αγόρασε κάτι άλλο!

«Πόσες μονάδες είναι αυτό που πήρες Θέο;» ρώτησε το κωδικό όνομα Μπάρμπι.

Μια παρέα μπήκε στο μαγαζί κι έχασε την απάντηση. Με το ζόρι της άκουγε τώρα και έπιανε σκόρπιες κουβέντες. Αυτή που την έλεγαν Βάσω είπε κάτι για κάποιον Χάρκομπ. Απ τον σεβασμό στη φωνή της έβγαλε εύκολα το συμπέρασμα πως μιλούσε για τον αρχηγό. Τώρα  ο κωδικός Κωστό έλεγε για 5 κιλά σε μια βδομάδα και η Τζένη για 20 κιλά σε ένα μήνα. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι μιλούσαν για το τι διέθεσαν στην αγορά. Και τότε σηκώθηκε ο κωδικός Πλασματάκι και ύψωσε το ποτήρι του:

«Στην υγειά μας και να είμαστε πάντα ενωμένες! Να στηρίζουμε η μία την άλλη!»

 

Το παραδεχόταν λοιπόν ότι ήταν σπείρα!

 

Τώρα κάνανε τόση φασαρία που και η άλλη παρέα είχε γυρίσει και τις κοιτούσε. Δεν ήταν μόνο τρελές. Ήταν και χαζές. Μιλούσαν τόσο δυνατά που θα μπορούσε να ακουστούν μέχρι την αστυνομία πριν προλάβει να την καλέσει αυτός!

Δεν πρόλαβε να το σκεφτεί και η άκρη του ματιού του έπιασε κάτι να κινείται έξω απ’ το μαγαζί.

«Δεν είναι δυνατόν!» σκέφτηκε όταν είδε τον αστυνομικό να τον κοιτάζει περίεργα έτσι που ήταν χωμένος πίσω απ’ την κουρτίνα. Μέχρι να συνειδητοποιήσει που είναι και να βγει από κει εμφανίστηκε κι άλλος αστυνομικός. Και μετά κι άλλος… κι άλλος. 13 αστυνομικοί που τώρα κατευθύνονταν προς την είσοδο του μαγαζιού.

Ααααα κυρίες μου! Σας είχε πάρει κι άλλος κόσμος χαμπάρι και σας καρφώσανε. Όχι, που φωνάζατε λες και ήσασταν στο σαλόνι του σπιτιού σας .

Με το που άνοιξε η πόρτα του μαγαζιού τα πόδια του παρέλυσαν και τα δόντια του άρχισαν να χτυπάνε μεταξύ τους. Έκλεισε τα μάτια, έσφιξε τα δόντια και περίμενε ν’ ακούσει τους πυροβολισμούς. 

Αντί γι αυτό όμως γέλια και φωνές έφτασαν στ’ αυτιά του. Άνοιξε τα μάτια και έμεινε κάγκελο απ’ αυτό που είδε.

Οι αστυνομικοί μιλούσαν και αντάλλασσαν φιλικές χειραψίες με τις τρελές!!

Οι τρελές σηκώθηκαν όρθιες και τώρα μάζευαν τα πράγματά τους για να φύγουν. Ο κωδικός Πλασματάκι είχε αγκαζέ τον έναν αστυνομικό και σίγουρα αυτό δεν έμοιαζε με σύλληψη.

Το μυαλό του είχε γίνει κουάκερ. Δε μπορούσε να καταλάβει τι γινόταν. Χαμένος στις σκέψεις του ξέχασε και την κουρτίνα και τώρα πια φαινόταν ο μισός.

Του κόπηκε η ανάσα όταν είδε τον πρώτο αστυνομικό να τον κοιτάζει άγρια και παραλίγο να σωριαστεί όταν τον είδε να έρχεται προς το μέρος του.

Τα μάτια του γούρλωσαν και πήγαν να πεταχτούν έξω όταν τον άκουσε να λέει:

«Γιααα έλα δω εσύ. Για πάμε μέχρι το τμήμα να μας εξηγήσεις τι έκανες πίσω απ’ την κουρτίνα».

 

Από elenkw

17 σχόλια στο “Κωδικό όνομα: Μελλονταδύνατη!”
  1. elenkw ευχαριστω εκ μερους των κυθηριων. το καλο πραγμα αργει να γινει και ειμαι σιγουρη οτι θα ειναι καλο γιατι οτι δικο σου προλαβα να διαβασω μεχρι τωρα με εχει αγγιξει . μου αρεσει ο τροπος που γραφεις και σκεπτεσαι….

        1. Μια ακόμη ιστοριούλα της σειράς “Όταν ήμουν μούτσος”. Το κακό είναι ότι δεν βρίσκω χρόνο, την αφήνω στη μέση και μετά δεν μ’ αρέσει και το ξαναπιάνω απ την αρχή 😀 Από εκεί μόνο ζεστούς ανθρώπους θυμάμαι. Φιλόξενους!

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

error: Content is protected !!