Πα. Σεπ 30th, 2022

Η Μαρία ήταν  κολλητή μου, συνάδελφος μου και αργότερα, όταν βάφτισε την κόρη μου, έγινε και κουμπάρα μου. Σχεδόν 30 χρόνια μαζί! Έχουμε κάνει τις άπειρες δίαιτες  και έχουμε γελάσει πάρα πολύ με την Μαρία, μέχρι τη μέρα που έφυγε και με παράτησε μόνη μου σ’ αυτόν τον κόσμο και το γέλιο έγινε πιο δύσκολο. Όμως εδώ μέσα η Μαρία θα ζει γιατί ως γνωστόν οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνον όταν τους ξεχάσουμε!

Πάμε στο τότε λοιπόν. Δυο ήταν τα σημαντικά γεγονότα της εποχής. Πρώτο ήταν η αγορά του Fiesta μου και δεύτερο αλλά κυριότερο η αγορά ενός θερμιδομετρητή. Θερμιδομετρητής και μπλοκάκι. Μεγάλη βοήθεια. Ξέραμε κάθε μέρα πόσο περισσότερο είχαμε φάει. Κάτι ήταν κι αυτό. Μάθαμε ότι παχαίνουμε από το φαΐ κι όχι από τον αέρα. Αναπνέω βαθιά βέβαια).

Ξεκινήσαμε λοιπόν για το Κρανίδι μια Παρασκευή μεσημέρι με το Fiesta. Η Μαρία συνοδηγός κι αντί να κρατάει χάρτη κρατούσε τον θερμιδομετρητή. Σ΄ όλη τη διαδρομή προσπαθούσαμε να σχεδιάσουμε το γεύμα μας. Αν πάρουμε κοτόπουλο με πατάτες? Χμμμ αν βγάλουμε τις πατάτες? Μήπως να βγάζαμε το κοτόπουλο? Τεράστια διλήμματα! Το πρώτο γεύμα της εκδρομής ήταν στο Λυγουριό κ εκεί καταλάβαμε πως το τριήμερο θα ήταν δύσκολο. Πως ανέβηκαν έτσι οι θερμίδες ρε παιδί μου με ένα και μόνο γεύμα? Το βράδυ την βγάλαμε με σαλατούλα κι από ένα σουβλάκι χωρίς πίτα  και κοιμηθήκαμε έχοντας φάει γύρω στις 200 παραπάνω θερμίδες και αποφασισμένες πως την άλλη μέρα θα κάναμε έναν πιο σωστό σχεδιασμό.

Και ξημέρωσε ο θεός το Σάββατο…

Πίνοντας τον πρωινό καφέ  αρχίσαμε να βγάζουμε το διαιτοδιάγραμμα της μέρας. Μιας μέρας δύσκολης όμως καθότι το βράδυ έπρεπε να επισκεφτούμε μια φίλη που ήταν υπεύθυνη κάποιου τομέα σε ξενοδοχείο ΑΑΑ κατηγορίας στην Ερμιόνη και ο άντρας της ήταν διευθυντής εκεί. Αυτό σήμαινε τραπέζωμα και έπρεπε από τώρα να αποφασίσουμε τι θα φάμε. Καταλήξαμε λοιπόν πως για μεσημεριανό θα την βγάζαμε πάλι με σαλάτα και χωρίς σουβλάκι αυτή τη φορά. Ωραία? Ναι ναι! Σφίξαμε και τα χέρια, είπαμε και Σντο και ξεκινήσαμε. Αφού κάναμε μερικές βολτίτσες μέσα στο Κρανίδι καθίσαμε σ’ ένα παλιού τύπου καφενεδάκι να πιούμε έναν μερακλίδικο ελληνικό.

«Βρεε καλώς τα κορίτσια» λέει ο καφετζής και καθώς παραγγέλνουμε…

«Από πού είστε βρε κορίτσια?» ρωτάει ο ένας…

«Εκδρομούλα ή έχετε συγγενείς εδώ?» ρωτάει ο άλλος και απάντα στον ένα απάντα στον άλλο σε λίγο είχαμε γίνει μια παρέα. Γύρω στα 25 εμείς  εξηντάρηδες και πάνω οι κρανιδιώτες. Ανταλλάσσαμε νοήματα με την Μαρία για να σηκωθούμε να φύγουμε σιγά-σιγά. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε και γρήγορα αλλά ήταν ευγενέστατοι και γλυκύτατοι και δεν θέλαμε να τους πληγώσουμε. Με το που πάμε λοιπόν να σηκωθούμε….

« Αααααπ» πετάγεται ένας « δεν πάτε πουθενά! Θα πιούμε ουζάκι τώρα!!»

«Δε… δεν πίνουμε….»

«Δεν πειράζει! Εσείς θα φάτε το μεζέ!»

Μεζέ τον μεζέ, από 11 πήγε 5 η ώρα και εν μέσω ζεϊμπεκιάς και θερμών αποχαιρετισμών καταφέραμε στις 6 να φτάσουμε στο ξενοδοχείο μας. Τώρα είχαμε μπροστά μας το βραδινό τραπέζι και καμιά 100στη θερμίδες για φάγωμα. Και αν τις είχαμε κι αυτές δηλαδή. Αποφασίσαμε λοιπόν να τσιμπήσουμε διακριτικά. Με λίγα λόγια απ ότι θα παραγγέλναμε να τρώγαμε μια μπουκίτσα και το υπόλοιπο να το αφήναμε με κάποιο τρόπο. Ε δεν ήταν και δύσκολο αυτό αφού νιώθαμε την κοιλιά μας να πηγαίνει να σκάσει απ τα μεζεκλίκια.

Κατά τις 8, στολισμένες σενιαρισμένες πάμε να φύγουμε για Ερμιόνη και τσουπ μας βουτάει ο ξενοδόχος. Αρχή του ξενοδοχείου να κερνάει ένα ποτό. «Όχι δεν δέχομαι άρνηση θα το πιείτε!!». Τι ποτό ήταν αυτό ρε παιδιά? Κοκτέιλ και παίζει να μην έχω πιει καλύτερο. Ακόμα το θυμάμαι. Γουλίτσα την γουλίτσα το κατεβάσαμε και φεύγοντας ανανεώσαμε τους όρκους μας για το υπόλοιπο της βραδιάς.

«Θα παραγγείλουμε μπριζόλα κι θα φάμε μόνο μία πιρουνιά!! Ναι??»,

«Φυσικά! Εννοείται!!»

Πως το λέει η παροιμία? Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λόγο μην πεις? Αυτό κάναμε κι εμείς!

Μπαίνουμε λοιπόν στην χλιδάτη αίθουσα και πάμε εκεί που μας δείχνουν ότι είναι το τραπέζι του καπετάνιου (αν ήταν πλοίο έτσι θα το λέγαμε). OMG όπως θα λέγαμε σήμερα, θεέ μου όπως είπαμε τότε.  Δεν θα ήμασταν οι τέσσερις μας μόνο. Μετά το πρώτο σοκ, απ το κομπλάρισμα περισσότερο, σκεφτήκαμε ότι ίσως να ήταν καλύτερα έτσι γιατί θα μπορούσαμε να φάμε την μία και μοναδική μπουκίτσα μας και να περάσει απαρατήρητο. Καθόμαστε λοιπόν και αρχίζουν να έρχονται τα φαγητά. Το πρώτο ορεκτικό που έσκασε κάτω απ’ την μύτη μου ήταν τυροκροκέτα. Κοιτάζω την Μαρία και με κοιτάζει κι αυτή. Ξεροκαταπίνουμε! Σα να διαβάζω το μυαλό της «μήπως, αν δεν έχει πάρα πολλές θερμίδες, λέω… μήπως??»

«Κάλυψέ με!» της λέω κι αρχίζω να ψάχνω στην τσάντα τον θερμιδομετρητή. Η Μαρία συζητάει τάχα μου με τους υπόλοιπους κι εγώ ψάχνω. Πολλές έχει ρε γαμώτο αλλά δεν βαριέσαι θα την φάμε. Μέχρι να την καταπιούμε, έρχεται καταιγισμός ορεκτικών, που μπροστά τους η κροκέτα δεν ήταν τίποτα. Ούτε από μυρουδιά μα ούτε και από θερμίδες. Δεν αφήσαμε ούτε ένα ορεκτικό και τίποτα απ το κυρίως. Σιγά μην δεν δοκιμάζαμε το ελάφι και σιγά μην αφήναμε μπουκιά στο πιάτο. Άσε εκείνα τα μανιτάρια που ‘σκαγε η ραχούλα τους πάνω απ τη σάλτσα. Και μετά απ αυτό αρχίζει η άλλη παρέλαση. Πιατέλες με γλυκά. Άπειρα γλυκά! Εκεί παραδώσαμε και το πνεύμα! Αφού θα φάμε ας το φχαριστηθούμε, γιατί τόση ώρα μπουκιά και τύψη το πηγαίναμε!!

Γυρνώντας στο ξενοδοχείο μας, βρίσκουμε τον ξενοδόχο με παρέα να πίνουν τα ουισκάκια τους, να παίζουν κιθαρίτσες και να τραγουδάνε Σαββόπουλο. «Δεν μας φτιάχνεις κι εμάς ένα από κείνο το καλό?»

Την επόμενη μέρα ήπιαμε τον καφέ μας κουτσομπολεύοντας. Το διαιτοδιάγραμμα ούτε που το αναφέραμε και το μεσημέρι δοκιμάσαμε όλα τα τοπικά εδέσματα. Πάει τώρα. Αφού την είχαμε χαλάσει τη δίαιτα μπορούσαμε να φάμε απ όλα και…. απ’ όσο!!!

Θα γυρνούσαμε στην Αθήνα τρισευτυχισμένες αν δεν δαντελιάζαμε ένα λάστιχο και δεν κάναμε ώτο-στοπ για να μας βοηθήσουν να το αλλάξουμε κι ας διαπιστώναμε την επομένη ότι δύο κιλάκια  είχαν προστεθεί στο βεβαρυμένο… βάρος μας!!!

Υστερόγραφο:

Και συνειδητοποιώ τώρα, ότι το τότε βεβαρυμένο βάρος ήταν περίπου 15 κιλά λιγότερο απ ότι το σημερινό.

 

Από elenkw

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

error: Content is protected !!